18 tetor 2026 – Qeveria franceze mbajti bisedime krize të dielën, pas njërës prej ditëve më të dhunshme të trazirave në vite, që la ndërtesa publike të djegura, qindra dyqane të shkatërruara e plaçkitura dhe mbi 2 mijë persona të arrestuar në qytete në të gjithë vendin.
Politikanë nga e majta dhe e djathta kërkuan dorëheqjen e ministrit të brendshëm, Laurent Nuñez, pasi qeveria u duk e papërgatitur për shkallën e dhunës, ndërsa ndërtesa shtetërore u sulmuan e u dogjën, stacione autobusi u shkatërruan, rrugët u bllokuan dhe dyqanet u thyen e u shkatërruan.

Presidenti Emmanuel Macron shkroi në rrjetet sociale se “nuk ka vend për dhunë” në Francë.
Të shtunën, policia dhe zyrtarët u përballën me sfida të ndryshme. Fillimisht, dhjetëra mijëra protestues paqësorë morën pjesë në marshime të qeta në qytete të mëdha, përfshirë Parisin, duke mbështetur kërkesat e nxënësve për më shumë mësues dhe riparime të shkollave të amortizuara. Marshimet, pas katër javësh protestash dhe bllokimesh shkollash, u ndoqën nga prindër, mësues, gjyshër, studentë dhe punëtorë që protestonin kundër kostos së lartë të jetesës.

Por paralelisht me këto demonstrata paqësore, grupe të tjera befasuan policinë me tubime të lëvizshme, djegie sporadike, barrikada në rrugë dhe përplasje me policinë në qytete si Parisi, Bordo, Nisë dhe Marsejë. Më pas, plaçkitës të maskuar shfrytëzuan atë që mediat franceze e quajtën “kaos” për të thyer vitrinat e dyqaneve dhe për të grabitur mallra. Në Paris, grupe plaçkitësish, disa prej të cilëve dukeshin fëmijë, u panë duke vrapuar natën me rroba dhe kuti këpucësh, pasi burra të rritur të maskuar thyen vitrinat.

Në Paris, ku policia tha se një rekord prej 855 personash ishte arrestuar, mbetjet e barrikadave të djegura të ndërtuara me biçikleta, kosha dhe materiale të tjera mbushnin rrugët të dielën. Shumë rrugë kishin vitrina të thyera dhe makina të djegura. “Një nivel dhune që nuk e kemi parë kurrë më parë, besoj”, tha nënkryetarja socialiste e Parisit, Lamia El Aaraje.

Në Limoges, në Francën qendrore, ku bashkia e shekullit XIX u dogj, kryebashkiaku Guillaume Guérin tha se ata që sulmuan ndërtesën “nuk ishin demonstrues që mbronin kauza”, por “persona të organizuar për luftë”. Ai tregoi se sulmuesit i kishin thënë rojes së ndërtesës se do ta vrisnin dhe i kishin kërcënuar zyrtarët e zgjedhur se do t’i “digjnin”. Ai e quajti këtë “një dështim kolosal të shtetit”.

Në Marsejë, ku grupe të maskuara sulmuan bashkinë dhe një komisariat policie, kryebashkiaku socialist Benoît Payan tha për BFMTV: “Nuk kam fjalë… Nuk e kam menduar kurrë se do të përjetoja diçka të tillë. Hordhi protestuesish dhe plaçkitësish sulmuan ndërtesat tona shtetërore… pa kërkesa reale, por vetëm me synimin për të shkatërruar”.

Payan shtoi se duhen bërë pyetje mbi taktikat e policisë, pasi edhe ndërtesa të tjera bashkiake, si në Lille, u vunë në shënjestër.












Botërori 2026 
