Qëllimi nuk ishte kurrë diçka me të cilën Wael al-Dahdouh luftoi. Edhe kur u godit nga tragjedi personale, gazetari palestinez do të zinte vendin e tij para kamerave të Al Jazeera për të raportuar lajmet nga Gaza.

U kthye në punë pothuajse menjëherë pasi gruaja e tij, dy nga fëmijët dhe nipi i tij i vogël u vranë nga një sulm ajror izraelit në tetor 2023.

Ai tregoi të njëjtën vendosmëri edhe shtatë javë më vonë kur u plagos vetë, dhe miku dhe kolegu i tij Samer Abu Daqqa u vra, ndërsa raportonin për pasojat e një sulmi ajror izraelit në një shkollë.

U kthye përsëri në punë menjëherë pas funeralit të djalit të tij të madh, Hamza, kameraman i vrarë në një bombradim izraelit kundër një automjeti me një grup gazetarësh në janar 2024.

Por familja e tij e bindi të largohej nga Gaza po atë muaj. Megjithëse Dahdouh jep intervista dhe udhëton nëpër botë për të folur për luftën atje, ai ende lufton me faktin se nuk raporton më së bashku me kolegët që kanë vazhduar të përballojnë rrezikun dhe urinë.

“Ishte sikur të isha helmuar kur u largova nga Rripi i Gazës”, thotë ai. “Nuk mund ta ekzagjeroj të them se shpesh është më e vështirë sesa kur isha brenda, dhe kjo thellohet sa herë që shoh një katastrofë në Gaza që prek gazetarët, njerëzit, të afërmit e mi”.

Dahdouh shton “Të paktën kur isha në Gaza, ndjehesha sikur mund të bëja diçka të vlefshme, të raportoja për vuajtjet e njerëzve, për masakrat me të cilat u përballën, për streset e tyre, për problemet e tyre”.

Tani i ndarë nga mikrofoni dhe kamera e tij, Dahdouh – i cili ende mban një mbajtëse në krahun e tij të plagosur – përqendrohet në shërimin e tij dhe atë të familjes së tij të mbijetuar që arriti të largohej nga Gaza.

Ai thotë se e vetmja mënyrë e kufizuar për të mbajur gjallë një pjesë të qëllimit që ndjeu si gazetar është të flasë me audiencën ndërkombëtare, siç bëri javën e kaluar në Çmimet e Amnesty Media, duke bërë thirrje për solidaritet me gazetarët e Gazës ndërsa mori çmimin për kontribut të shquar në gazetarinë e të drejtave të njeriut.

Të paktën 225 gazetarë dhe punonjës mediatikë palestinezë dihet se janë vrarë në Gaza që nga fillimi i sulmit izraelit, sipas Sindikatës së Gazetarëve Palestinezë, dhe shumë nga më me përvojë janë detyruar të largohen për shkak të rrezikut me të cilin përballen.

Kjo ka bërë që fytyra të respektuara dhe të njohura si Dahdouh, i cili mbuloi çdo luftë në Gaza që nga viti 2005, të jenë zëvendësuar nga gazetarë më të rinj, më pak të përvojë, të cilët duhet të mësojnë zanatin e tyre ndërsa jetojnë në tenda, nën kërcënimin e vdekjes dhe shpesh të uritur.

Ai thotë se brezi i ri i raportimeve mediatike në Gaza kombinon aftësitë tradicionale me gazetarinë qytetare, me llogaritë e mediave sociale që shpesh postojnë informacione nga zona që gazetarët nuk mund t’i arrijnë për shkak të rrezikut që u përballet.

Dahdouh nuk ka dyshim se ushtria izraelite ka gazetarët në shënjestër dhe se familja e tij është shënjestruar për shkak të punës së tij, por ai beson se ata që raportojnë nga Gaza do të vazhdojnë të punojnë sepse rrethanat i detyrojnë ata të vazhdojnë.

“Sinqerisht, e mora forcën time nga Zoti. Kështu arrita ta duroja dhimbjen e asaj që pashë me sytë e mi dhe atë që përjetova në zemrën time, ta kapërceja atë, ta fshihja dhimbjen për t’u kthyer në punë sikur të mos kishte ndodhur asgjë”, thotë Dahdouh.

“Njerëzit nuk kanë mundësi. Edhe sikur të duash të shpëtosh nga këta njerëz, ku të shkosh? Në një spital, në një kamp, ​​në një rrugë, në një shtëpi apo në çfarëdo që ka mbetur nga shtëpitë? Nuk ka vend të sigurt. Je me shpinë pas murit, kështu që e tëra çfarë mund të bësh është të vazhdosh. Kostoja [e të qenit gazetar] është e lartë dhe të gjithë e paguajnë çmimin, por duhet të vazhdosh”.

Javën e kaluar, më shumë se 140 grupe për të drejtat e medias dhe organizata lajmesh iu bashkuan Komitetit për Mbrojtjen e Gazetarëve dhe Reporterëve pa Kufij, duke kërkuar nga Izraeli që të lejojë gazetarët e huaj të hyjnë në Gaza dhe duke e quajtur vrasjen, zhvendosjen dhe kërcënimet kundër gazetarëve palestinezë “një sulm të drejtpërdrejtë ndaj lirisë së shtypit dhe të drejtës për informacion”.

Dahdouh thotë se kolegët gazetarë në rajone më të sigurta kanë detyrë të mbështesin ata në Gaza duke folur për ta, duke rritur ndërgjegjësimin për vrasjen e gazetarëve dhe duke ushtruar presion mbi Izraelin për të mbrojtur anëtarët e medias.

“Më parë dëshiroja që gjaku i Hamzës të ishte i fundit i gjakut të gazetarëve dhe civilëve, por pas këtyre muajve të gjatë, po rrjedh shumë gjak tjetër nga gazetarët dhe civilët”, thotë Dahdouh.

“Dua të shoh kolegët e gazetarëve nga e gjithë bota duke përdorur ndërgjegjen, moralin dhe ligjin ndërkombëtar për të bërë atë që munden për kolegët dhe vëllezërit e tyre në Rripin e Gazës. Të paktën atëherë mund të ndiejmë se nuk u braktisëm dhe bota nuk e heshti vrasjen tonë”.

Marrë nga The Guardian

/tvklan.al