Nga qytetet historike të Ballkanit deri te qendrat universitare të vendeve baltike, destinacionet e përzgjedhura ofrojnë një kombinim të veçantë të bukurisë natyrore, trashëgimisë kulturore dhe kostove të përballueshme, pa u përballur ende me mbingarkesën e turizmit masiv. Kështu shkruan Cris Tolomia në një artikull të botuar në median amerikane Quartz.

Në listën e 20 destinacioneve më të mira për t’u vizituar përfshihen edhe tre destinacione shqiptare: Gjirokastra, Berati dhe bregu shqiptar i Liqenit të Ohrit. Ato vlerësohen për historinë, arkitekturën karakteristike dhe autenticitetin që kanë ruajtur ndër vite.

Qytetet më të njohura të Europës po përballen me një rritje të ndjeshme të kostove të udhëtimit. Një qëndrim i shkurtër në Venecia, Amsterdam apo Barcelonë tashmë mund të kushtojë sa një fundjavë e gjatë në Nju Jork, ndërsa fluksi i madh i turistëve po i shtyn gjithnjë e më shumë vizitorët të kërkojnë alternativa më ekonomike.

Megjithatë, kontinenti europian vazhdon të ofrojë destinacione që nuk janë prekur ende nga turizmi masiv dhe nga rritja e çmimeve që zakonisht e shoqëron atë.

Sipas Quartz, të 20 destinacionet ndajnë tri karakteristika kryesore: janë ekonomikisht të përballueshme sipas standardeve europiane, ofrojnë identitet të veçantë kulturor dhe arkitekturor, si dhe kanë ruajtur karakterin autentik, larg mbipopullimit turistik që ka ndryshuar qytete si Dubrovniku apo Qyteti i Vjetër i Pragës.

Lista përfshin kryesisht destinacione në Ballkan, vendet baltike dhe disa zona të Europës Qendrore e Jugore, rajone që për dekada mbetën jashtë itinerareve kryesore turistike për arsye politike dhe ekonomike.

Sot, ato ofrojnë një përvojë autentike udhëtimi, me qendra historike që mund të eksplorohen në këmbë, restorante tradicionale që frekuentohen kryesisht nga vendasit dhe çmime që pasqyrojnë ekonominë lokale, jo kërkesën e turizmit ndërkombëtar.

Megjithatë, ekspertët e udhëtimeve paralajmërojnë se kjo situatë mund të mos zgjasë përgjithmonë.

Gjirokastra

E vendosur mbi një kodër në jug të Shqipërisë, Gjirokastra dallohet për shtëpitë karakteristike prej guri dhe për kështjellën madhështore të shekullit XII, e cila gjatë regjimit komunist u përdor si burg për të burgosurit politikë.

Qendra historike e qytetit u përfshi në Listën e Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s në vitin 2005, falë ruajtjes së jashtëzakonshme të arkitekturës osmane.

Guri është elementi që i jep identitet qytetit. Çatitë, rrugët dhe ndërtesat janë ndërtuar me gur gëlqeror të nxjerrë në zonë, duke krijuar një peizazh unik që ndryshon nuanca sipas dritës së ditës.

Rrugicat me kalldrëm dhe banesat monumentale përfaqësojnë një nga shembujt më të mirë të arkitekturës tradicionale ballkanike.

Kalaja strehon Muzeun e Armëve dhe të Historisë Ushtarake të Shqipërisë, ku ekspozohet edhe një avion amerikan i kapur gjatë periudhës së Luftës së Ftohtë.

Ndërkohë, Pazari i Vjetër mbetet një qendër e gjallë tregtare, ku zejtarët vazhdojnë të ushtrojnë profesionet tradicionale në dyqane historike prej guri.

Kostoja e ulët e jetesës dhe përdorimi i monedhës shqiptare e bëjnë Gjirokastrën një destinacion ekonomik. Restorantet ofrojnë gatime tradicionale dhe verë vendase me çmime dukshëm më të ulëta se në Itali apo Greqi, ndërsa bujtinat në shtëpitë e restauruara osmane kombinojnë autenticitetin me komoditetin.

Gjirokastra ndodhet rreth dy orë larg Sarandës dhe përbën një ndalesë ideale mes Tiranës dhe Rivierës Shqiptare. Shpesh vizitohet në të njëjtin itinerar me Beratin, pasi të dy qytetet ndajnë të njëjtën trashëgimi arkitekturore, por ofrojnë përvoja të ndryshme.

Berati

I njohur si “Qyteti i një mbi një dritareve”, Berati mahnit vizitorët me shtëpitë karakteristike të periudhës osmane që ngrihen në shpatet mbi lumin Osum.

Qyteti u përfshi në Listën e Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s në vitin 2008, si një nga ansamblet historike më të ruajtura në Ballkan.

Berati ndahet në lagjet historike të Mangalemit dhe Goricës, të lidhura me urën karakteristike prej guri mbi lumin Osum.

Kalaja, e banuar ende nga familje vendase, është një nga fortesat më të vjetra të Shqipërisë dhe strehon Muzeun Ikonografik “Onufri”, ku ruhen vepra të çmuara të ikonografisë ortodokse shqiptare.

Qyteti njihet edhe për traditën e prodhimit të verës, me kantina që kultivojnë varietete autoktone të rrushit.

Restorantet buzë lumit ofrojnë gatime tradicionale me çmime konkurruese, edhe pse popullariteti i Beratit është rritur ndjeshëm vitet e fundit.

Rreth dy orë e gjysmë larg Tiranës, Berati është një destinacion ideal si për një vizitë njëditore, ashtu edhe për një qëndrim më të gjatë, falë atmosferës autentike dhe akomodimit në banesa historike të restauruara.

Liqeni i Ohrit

Liqeni i Ohrit është një nga liqenet më të vjetër dhe më të thellë në Europë, i ndarë mes Shqipërisë dhe Maqedonisë së Veriut.

Zona gëzon statusin e Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s për vlerat e saj të jashtëzakonshme natyrore dhe kulturore.

Qyteti i Ohrit ngrihet mbi kodër dhe ruan një numër të madh kishash bizantine. Kisha e Shën Gjonit në Kaneo, e ndërtuar mbi një shkëmb buzë liqenit, është një nga pamjet më ikonike dhe më të fotografuara në rajon.

Ohri konsiderohet një nga qendrat historike të kulturës dhe shkrimit sllav.

Liqeni shquhet për biodiversitetin unik, me dhjetëra specie endemike që nuk gjenden askund tjetër në botë.

Gjatë verës, noti, lundrimi dhe shëtitjet buzë liqenit janë ndër aktivitetet më të preferuara të vizitorëve, ndërsa restorantet dhe kafenetë ofrojnë çmime dukshëm më të ulëta krahasuar me destinacione të ngjashme në Itali apo Zvicër.

/tvklan.al