CR7 po i jep fund gjithçkaje – ndoshta. Me Portugalinë, pothuajse me siguri. I gjendur mes arsyes dhe emocioneve, mes krenarisë dhe paragjykimeve, saga e Cristiano Ronaldos mbetet një histori klasike – edhe pse fundi rrezikon të mos jetë në lartësinë e pothuajse të gjithë kapitujve të mëparshëm, shkruan La Repubblica.

Efekti Ronaldo në rrjetet sociale

Ndërsa CR7 po udhëtonte me avion privat nga Kopenhageni drejt Madridit, numri i ndjekësve në profilin e Instagramit të Federatës Portugeze të Futbollit po binte në mënyrë drastike: brenda pak orësh, u zhdukën 400,000 ndjekës, duke e çuar totalin nën shifrën 25 milionë.

Siç duket, të gjithë po mbajnë anën e ish-numrit 7. Motra e Cristianos, Elma Aveiro, u kujdes ta theksonte këtë në rrjetet sociale: “Tradhtia është një pjatë që shërbehet më së miri e ftohtë.” Por a mos vallë bëhej fjalë për “hakmarrje”?

Përçarja mes CR7 dhe Jorge Jesus-it

Është përplasja e përjetshme mes mitologjisë dhe biologjisë. Ronaldo njihet si një figurë me përmasa të jashtëzakonshme; ai nuk i përket vetëm së tashmes, por historisë së vetë sportit.

I fyer që u la në stol kundër Norvegjisë – nga ato tridhjetë minuta të kota të kaluara duke bërë nxemje pa hyrë kurrë në lojë (një gabim që trajneri Jorge Jesus e pranoi) – nga përjashtimi i paralajmëruar nga formacioni kundër Danimarkës dhe nga vetë fjalët e Jesus-it (“Unë vendos se kush luan; askush nuk më ndikon dhe kështu do të jetë gjithmonë: nëse më duhet Ronaldo për gjysmë ore, do ta fus në lojë; përndryshe, jo”), CR7 u kthye menjëherë, zbrazi dollapin e tij, mblodhi bagazhet dhe u nis drejt aeroportit me një biletë vajtjeje pa kthim.

E vërteta e Ronaldos

Ai ndau një mesazh në rrjetet e tij sociale: “Në kohën e duhur, do t’ua shpjegoj arsyet e mia gjithë popullit portugez”, duke lënë të kuptohet se koha tashmë ka mbaruar.

Mitologjia kërkon që ai të ngjitet në qiell me një karrocë të pajisur me krahë, ndërsa biologjia i kujton se ka mbushur dyzet e një vjeç – në të dyja kuptimet e fjalës. Ai e ka arritur atë moshë dhe sezoni i tij ka arritur “përmbushjen” – pikërisht ajo fjalë që zakonisht rezervohet për fatin.

Fundi i karrierës së një atleti

I paaftë për t’i dhënë lamtumirën vetes dhe për të pranuar atë që psikiatria e quan “një vdekje e vogël” Cristiano Ronaldo mbetet 20-vjeçar në sytë dhe në zemrën e tij.

Ai ende stërvitet si i çmendur, e adhuron fizikun e tij dhe shfaq me krenari muskujt e barkut në galeri fotosh – gjithçka pa hedhur kurrë një sy te data e skadencës që edhe një idhull si ai e ka të vulosur në paketim. Ndërsa pavdekësia i përket kujtesës dhe lavdisë sportive, e njëjta gjë nuk mund të thuhet për muskujt dhe tendinat.

Çfarë kontrasti me lamtumirën e Messit nga kombëtarja argjentinase, e cila do të kremtohet si një meshë solemne në Buenos Aires, natën e 6-7 tetorit. Edhe në stilin dhe atmosferën e largimit, Leo veçohet nga Cristiano. Një hendek, mund të thuhet, që nuk mund të kapërcehet. “Ai u ndje i tradhtuar nga Jesusi,” zbuloi një mik i CR7, Edu Aguirre. Ronaldo përballet me një pezullim të mundshëm gjashtëmujor.

Megjithëse CR7 i ka shkëputur të gjitha lidhjet me të ardhmen e tij në kombëtare pas 24 vitesh – në një lëvizje që duket e pakthyeshme (Jesusi dhe presidenti i federatës, Pedro Proença, madje e ndoqën deri te avioni për të provuar ta bindnin të hiqte dorë nga refuzimi i tij dramatik, pas një sërë telefonatash nga kryeministri Luis Montenegro) – sipas rregullores, ai tani përballet me një pezullim nga një deri në gjashtë muaj.

Me gjasë atij nuk i bëhet vonë fare, por kjo është një tjetër njollë në imazhin e pastër të kampionit. Gazeta spanjolle “Marca” ishte e pamëshirshme me titullin e saj: “Mbreti ka vdekur.”

As bashkëlojtarët e tij nuk e pritën mirë, duke qenë se Cristiano u largua pa u përshëndetur, pasi kishte qenë një barrë e rëndë dhe joproduktive gjatë fushatës së Kupës së Botës – një turne ku ai praktikisht thjesht shëtiste në fushë ndërsa Portugalia eliminohej herët.

Ajo fanellë legjendare me numrin 7, në ngjyrë të kuqe e jeshile, tashmë ka gjetur një trup të ri për ta veshur: atë të ish-lojtarit të Milanit, Leão – ndoshta asgjë e paharrueshme, por kjo është jeta. Siç thoshte Marcus Aurelius – i cili nuk ishte një organizator loje brazilian – gjithçka zgjat vetëm një ditë. Madje edhe Cristiano Ronaldo.

/tvklan.al