Të mërkurën, ndërsa Sir Keir Starmer qëndronte në Dhomën e Lordëve dhe shikonte Mbretin të lexonte planin e qeverisë për vitin e ardhshëm, tre rivalët më të mëdhenj të kryeministrit brenda Partisë Laburiste po përgatitnin lëvizjet e tyre të ardhshme. Andy Burnham e kaloi pjesën më të madhe të ditës duke u përpjekur të bindte deputetin Josh Simons, dikur një aleat i fortë i Sir Keir, të sakrifikonte karrierën e tij parlamentare për të ndihmuar në shpëtimin e Partisë Laburiste.
Wes Streeting ishte në Parlament me këshilltarët e tij më të ngushtë duke menduar nëse ai duhet të linte punën e kabinetit si sekretar i shëndetësisë, që e kishte lakmuar për vite me radhë. Dhe atë pasdite Angela Rayner u fut në një hotel në Londër për të regjistruar fshehurazi një intervistë televizive në lidhje me zgjidhjen e çështjeve të saj tatimore me HMRC, raporton BBC.
Të nesërmen, pas 12 orësh drame politike që e dobësoi kryeministrin, të tre u hodhën në veprim.

Kthimi i Rayner
Email-i shumë i rëndësishëm nga HMRC kishte mbërritur në kutinë postare të avokatit të taksave të Rayner, Graham Aaronson. Lehtësimi ishte emocioni kryesor midis ekipit të ish-zëvendëskryeministres, “si dhe shfajësimi”. Pika kryesore ishte se ajo ishte liruar nga akuzat për shmangie taksash ose për pakujdesi. Megjithatë, Rayner pagoi 40,000 £ në taksat e papaguara. Koha e vendimit të HMRC ishte e papritur, por potencialisht perfekte për Rayner. Ai erdhi pikërisht kur deputetët ishin të ndarë për të ardhmen e Starmer dhe një garë për lidership dukej e mundur.
Rayner, thonë aleatët e saj, nuk donte të errësonte fjalimin e Mbretit ose të minonte njoftimin e legjislacionit të ri për të cilin kishte ndihmuar ndërsa ishte ministre. Megjithatë, ajo donte të kishte një ndikim. Ekipi i saj vendosi se ishte më mirë të bënte dy intervista, një gazetë, një televizion, dhe të priste deri në mëngjesin tjetër për t’i publikuar ato.
Menjëherë pasi monarku kishte ndërruar Kurorën dhe rrobat e tij shtetërore mbretërore, dhe ishte kthyer në Pallatin e Buckinghamit me karrocë, Rayner takoi gazetaren e Guardian, Pippa Crerar, në Londrën qendrore. Më pas ajo u ul me Paul Brand të ITV në një suitë hoteli aty pranë. Të dyja intervistat u zhvilluan në orën 06:00 të mëngjesit të së enjtes. “Ishte koha për t’u siguruar që ta publikonim dhe pati një valë të konsiderueshme vëmendjeje përpara se të fillonin dramat e tjera”, tha një aleat i saj. Rayner nuk e kishte paralajmëruar kryeministrin.

Wes Streeting
Ndërsa Westminster nxitoi të lexonte dhe të shikonte intervistat e Rayner, Wes Streeting ende nuk kishte vendosur nëse do të qëndronte apo do të largohej. Në një takim të shkurtër ballë për ballë të mërkurën, Streeting i tha Sir Keir se kishte humbur besimin në lidershipin e kryeministrit. Megjithatë, mungesa e qartësisë mbi të ardhmen e ish-sekretarit të shëndetësisë i kishte bërë kritikët ta quanin atë një “budalla” që nuk kishte grumbulluar as afër numrit të deputetëve për të nisur zyrtarisht një sfidë kundër Sir Keir.
Ai kishte telefonuar deputetët dhe kishte marrë numrat që i nevojiteshin, por përmes këtyre bisedave kishte arritur në përfundimin se çdo garë do të duhej të mundësonte gamën më të gjerë të kandidatëve. Kjo do të thoshte t’i jepej Andy Burnham një shans për të deklaruar qëllimin e tij dhe për t’u kthyer nëse donte. Streeting ishte gjithashtu plotësisht i vetëdijshëm se pa një fitore të besueshme ai do të kishte vështirësi të fitonte mbështetjen e deputetëve të Partisë Laburiste.
Streeting mori vendimin e tij përfundimtar të enjten në mëngjes. Ai foli me miqtë dhe kolegët në Parlament dhe vendosi. Streeting hartoi letrën e tij të dorëheqjes në zyrën e tij ministrore me panele druri në Pallatin e Westminsterit. Streeting ishte me stafin e tij dhe disa deputetë mbështetës kur letra u dërgua me email. Pak më vonë, ai postoi lajmin tronditës në X. Në atë moment, Sir Keir ishte duke shkuar për të takuar praktikantët në Londrën jugperëndimore. Menjëherë pas njoftimit të Streeting, gazetarëve iu tha se vizita e kryeministrit ishte anuluar.

Rreziku i Burnham
Ndërkohë, miqtë dhe familja e deputetit laburist Josh Simons po bënin një pyetje të rëndësishme: “A ia vlen?” Në fund ata vendosën që përgjigja ishte po. Deputeti 32-vjeçar për Makerfield dhe gruaja e tij kishin folur me Burnhamin rreth meritave të largimit nga posti për kryetarin e bashkisë së Greater Manchester. Gjykimi i tyre nuk kishte të bënte aq me faktin nëse vendi ishte i fitueshëm, por më shumë me faktin nëse Burnham ishte i aftë të bëhej kryeministër dhe të ndryshonte fatin e Laburistëve.
Simons, baba i tre fëmijëve, konsiderohet shumë i zgjuar, por dha dorëheqjen si ministër në mars gjatë polemikave rreth menaxhimit të tij para-parlamentar të organizatës Labour Together. Disa spekuluan se Simons mund të kthehej ende në politikë, ndoshta në një rol të lartë politik në një administratë të ardhshme të Burnhamit.
Simons ishte në shtëpi në Wigan me familjen e tij kur postoi në mediat sociale se do të tërhiqej si deputet. Menjëherë pas kësaj, Burnham postoi në X se kishte ndërmend të kandidonte në zgjedhjet e mëvonshme të pjesshme. Ndërsa e enjtja po mbaronte, Streeting dhe Burnham folën në telefon. Toni i bisedës midis rivalëve të mundshëm u tha se ishte i ngrohtë, me Streeting që u zotua të bënte fushatë për Burnham në zgjedhjet e pjesshme të Makerfield.
Kjo shënoi fundin e një dite të çuditshme dhe mjaft të paharrueshme në politikën britanike. Tre ndërhyrje që tërhoqën vëmendjen e mediave nga tre politikanë të lartë të Partisë Laburiste brenda 12 orëve. Rayner, Streeting dhe Burnham sinjalizuan në mënyrë efektive fillimin e një gare për lidership, edhe pse nuk ka as një vend vakant dhe as ndonjë kandidat të deklaruar, dhe Sir Keir ka thënë se do të luftojë çdo sfidë. Megjithatë, kryeministri është dobësuar ditët e fundit dhe shumë nga kolegët e tij pranojnë se largimi i tij tani mund të mos jetë një çështje nëse, por kur.
Klan News












Botërori 2026 